SIMARIS - Aleje Niepodległości 143 b, lokal LU-1, 00-555 Warszawa, tel. 663 727 438

Integracja sensoryczna


LogopediaJeżeli w Twojej ocenie dziecko:

  • jest nadmiernie ruchliwe lub nerwowe
  • ma kłopoty z koncentracją uwagi i z tego powodu ma trudności w uczeniu się
  • ma niską samoocenę
  • jest płaczliwe i nadwrażliwe na bodźce (dotykowe, wzrokowe, słuchowe)
  • sprawia wrażenie "leniwego", nie lubi się uczyć
  • ma problemy ruchowe (często się przewraca, ma złą koordynację ruchową, nie podejmuje aktywności ruchowych)
  • jest nadwrażliwe na ruch (np. występuje choroba lokomocyjna)
  • ma kłopoty z jedzeniem, ssaniem
  • ma opóźniony rozwój mowy

Zapraszam na diagnozę, konsultacje i indywidualne zajęcia do gabinetu.

 

 

Informacje na temat integracji sensorycznej

Integracja sensoryczna polega na odpowiedniej organizacji wejściowych bodźców (danych zmysłowych), które przetwarzane są przez ośrodkowy układ nerwowy i odnajdują odzwierciedlenie w właściwym, zaplanowanym działaniu. Termin ten został po raz pierwszy użyty przez Ch. Sherringtona w dziele pod tytułem "The Integrative Action of the Nervous System". Jednak rozwój tej dyscypliny wiąże się przede wszystkim z pracą i badaniami psychologa i terapeuty zajęciowego dr Jean  Avres. W ciągu wielu lat pracy z niepełnosprawnymi umysłowo i fizycznie dziećmi opracowała ona pewne metody badawcze, dzięki którym można było zweryfikować założone hipotezy, dotyczące relacji pomiędzy funkcjami psychoneurologicznymi, a  procesem uczenia się i zachowania dziecka.  Dzięki tym badaniom powstały szczegółowe narzędzia służące do diagnozy nieprawidłowości integracji sensorycznej oraz dostosowane do nich techniki terapeutyczne.

Integracja sensoryczna jest ciągłym procesem neurologicznym, podczas którego układ nerwowy odbiera informacje z zewnątrz za pomocą wszelkich dostępnych zmysłów, a następnie organizuje je w taki sposób by skutkowały celowym i efektywnym działaniem. Od ich prawidłowej organizacji zależy więc prawidłowa organizacja na bodźce. W praktyce wygląda to tak, że od właściwego rozwoju zmysłów zależy prawidłowy rozwój dziecka, jego zachowań i umiejętności uczenia się.

Przed rozpoczęciem terapii sensorycznej dziecko musi zostać właściwie zdiagnozowane. W tym celu rodzice lub opiekunowie muszą wypełnić specjalną ankietę badawczą na temat zachowań dziecka. Do diagnostyki tej używa się testów opracowanych właśnie przez dr Jean Avres oraz Zbigniewa Przyrowskiego, który zapoczątkował badania nad integracją sensoryczną na gruncie polskim.  Na podstawie wyników tych badań opracowuje się indywidualną dla danego dziecka terapię.

W procesie terapii istotne jest oddziaływanie na pacjenta bodźcami wymagającymi aktywności, jak największej liczby zmysłów z szczególnym naciskiem na te kanały sensoryczne, w których dostrzega się jakieś nieprawidłowości. Dzięki tego typu działaniom następuję całościowe połączenie doznań pochodzących zarówno z otaczającego pacjenta środowiska, jak i z własnego ciała. Ważne jest, aby były to ćwiczenia i zadania indywidualnie dobrane do możliwości konkretnego pacjenta, z uwzględnieniem jego szczególnych potrzeb, oraz działań, które sprawiają mu trudności. Nie mogą być zbyt trudne, bo będą zniechęcały, ani zbyt łatwe, bo dziecko szybko się znudzi. Zajęcia te posiadają atrakcyjną formę. Odbiegają w dużym stopniu od sztampowych zajęć lekcyjnych. Ich formuła musi być na tyle interesującą, aby pobudzała małego pacjenta do pełnej aktywności. Na tego rodzaju terapii dziecko nie uczy się w dosłownym tego słowa znaczeniu, ale wzmacnia procesy nerwowe, które odpowiadają za właściwe wykonanie danej czynności. Daje to później rezultat w prawidłowych zachowaniach w codziennym życiu.


close

Ważne: Nasza strona www korzysta z plików cookies.

Pozostając na naszej stronie, wyraższ zgodę na korzystanie z plików cookies. Więcej o plikach cookies w Polityce prywatności